Highlights Cinéma Arabe 2017

De negende editie van Festival Cinéma Arabe vindt plaats van 11 t/m 17 april in Amsterdam, in Rialto, De Balie en Podium Mozaïek. Daarnaast zal een prachtige selectie uit het programma vertoond worden in LantarenVenster in Rotterdam, de Verkadefabriek in Den Bosch, het Filmhuis in Den Haag en Lumière Cinéma in Maastricht, tussen 15 en 23 april. Hieronder lichten we vast de hoogtepunten uit. Nieuwsgierig naar alle films? Kijk hier!

Feminisme en gender in de Arabische wereld

Is de Koran een vrouwonvriendelijk geschrift of kan de onderdrukking van vrouwen uit naam van de islam worden bestreden met een feministische koranuitleg, zoals progressieve islamitische denkers als Amina Wadud en Asma Barlas betogen? En hoe verhoudt die visie zich tot het Westerse feminisme, waarin het óók gaat over individualisme en seksuele vrijheid? Een vrouw die zich seksueel bevrijdt roept vaak mannelijke agressie op; dat patroon brengt Foreign Body helder in beeld. Ook de situatie van voormalig FEMEN-activiste Amina Sboui en haar vrienden, zoals te zien in Upon the Shadow, laat zien dat een afwijkende seksuele of genderidentiteit afkeuring oplevert, zowel in de familiekring als in de samenleving. Interessant is dat Sboui haar banden met FEMEN verbrak toen demonstranten in Parijs uit protest tegen haar arrestatie de islamitische tawhid-vlag verbrandden; ook religie hoort tot de individuele vrijheden waar Sboui voor strijdt. Kunnen religie en conservatisme van elkaar worden losgekoppeld in een tijd waarin – zoals Investigating Paradise onthutsend aantoont – patriarchale versies van de islam juist enorm in opkomst zijn?

Zaterdag 15 april

17:00 De Balie, Amsterdam

TICKETS

Tussen twee vuren

Islamitisch radicalisme en islamofobie zetten overal in Europa de pluriforme samenleving onder druk. Beide ideologieën wijzen de integratie van culturen af. Jongeren met een Arabisch uiterlijk of een buitenlandse naam krijgen op school, tijdens de studie of bij het vinden van werk te maken met wantrouwen en uitsluiting. De frustratie die dat oplevert, maakt met name jongens gevoelig voor radicalisering. Het doorbreken van die spiraal is een verantwoordelijkheid voor ons allen – dat is de boodschap waarmee Latifa ibn-Ziaten, wier zoon slachtoffer werd van een aanslag in Toulouse, het land intrekt. Latifa, une femme dans la République toont hoe ze een beroep doet op het zelfvertrouwen van jongeren, de steun van hun ouders en docenten en de politieke wil om betere kansen te creëren.

Journalist-activist Zineb El Rhazoui van Charlie Hebdo werd doelwit van terreur en kan sindsdien niet zonder beveiliging over straat. In het portret Rien n’est pardonné zien we hoe geweldloze provocatie steeds haar aanpak is geweest; toch voelen haar tegenstanders zich uit naam van hun geloof gerechtigd tot geweld. Hoe valt de dodelijke polarisatie te stoppen?

Maandag 17 april

15:15 De Balie, Amsterdam

TICKETS

Focus op Libanon

Arthouse, mainstream en experiment: de Libanese cinema heeft het allemaal. Zijn geschiedenis gaat terug tot in de jaren 20 en zijn grootste kassuccessen beleefde de filmindustrie in de zestiger jaren, toen het icoon Fairuz in legendarische musicalproducties schitterde. De burgeroorlog die het land van 1975 tot 1990 in zijn greep hield, bracht een einde aan de grote producties maar niet aan het filmmaken. Veel vrouwelijke makers traden in deze periode aan. De sterke vertegenwoordiging van vrouwelijke regisseurs, producenten en directors of photography is een opvallend kenmerk van de Libanese cinema, met Nadine Labaki (Caramel), Danielle Arbid (Peur de rien) en Maryam Keshavarz (Circumstance) als bekendste vertegenwoordigers.

Sinds de eeuwwisseling zijn Libanese films steevast goed vertegenwoordigd op internationale festivals. Cinéma Arabe selecteerde vier nieuwe films die hun première beleefden op de filmfestivals van Cannes, Toronto, Dubai en Talinn. Ze weerspiegelen de kwaliteit en diversiteit van de Libanese cinema: van de snelle misdaadkomedie NUT$ tot de melancholieke zoektocht naar identiteit in Tramontane en The Traveller, tot een apocalyptische fantasie over Beiroet anno nu in de korte film Submarine.